Je ziet de term regelmatig in ski-atlassen, wintersportreisgidsen en op websites van lokale middenstanders. Tegenwoordig kom je het woord 'Schneeloch' (letterlijk sneeuwgat) overal tegen, wat zoveel betekent als "Kom naar ons toe want bij ons ligt altijd sneeuw". Niet geheel onbegrijpelijk, sinds de winter van 2006/2007 neemt de wintersportbranche liever het zekere voor het onzekere. Vooral de laatste jaren is gigantisch in dure kunstsneeuwinstallaties geïnvesteerd. Een andere aanpak is jezelf profileren als 'Schneeloch' wat qua uitstraling al een stuk vriendelijker klinkt.

Wat is een Schneeloch?
Het is een populaire benaming voor een gebied dat in vergelijking tot omliggende plaatsen gemiddeld meer sneeuw vangt. Dit kan over erg korte afstand (een paar km) al zichtbaar zijn en hoeft dus niet per definitie aan de hoogte te liggen. Terwijl in het ene dal weinig sneeuw valt kan in het aangrenzende dal een flinke laag zijn gevallen. De oorzaak is de geografische ligging ten opzichte van het omliggend gebergte in combinatie met de overheersende windrichting.

Waar liggen ze?
Hoewel Schneelöcher verspreid over het Alpengebied voorkomen zijn er een aantal kenmerkende gebieden aan te wijzen waar bovengemiddeld veel sneeuw valt. Het vergt een beetje geografische kennis, maar onderstaand kaartje stamt uit een boekwerk van het Oostenrijkse KNMI dat in een ver verleden onderzoek heeft gedaan (klik voor een vergroting).

De dikke zwarte lijn verbindt gebieden waar een gemiddelde hoeveelheid sneeuw valt. In de donkere gebieden valt minder dan gemiddeld. In de lichte gebieden valt meer dan gemiddeld waarbij elke dunne zwarte lijn overeenkomst met +50% verse sneeuw. In het Arlberggebied alsmede in de omgeving van Altaussee (Steiermark) valt dus meer dan 2,5 keer zoveel sneeuw als gemiddeld in het oostelijk Alpengebied.

Noord- en zuidkant
We maken even onderscheid tussen de noord- en de zuidalpen (uitleg klik hier). De noordkant van de Alpen vangt de meeste sneeuw bij een noordwestenwind. De grootste dump is vaak bestemd voor gebieden die in of vlak voor een uitstekend bergmassief liggen. De Arlberg en het Dachsteinmassief in Oostenrijk zijn daarvan typische voorbeelden. Deze barrières vormen een grote hindernis voor vochtige lucht die uit noordelijke gebieden tegen het Alpengebied botst.  De lucht wordt gedwongen snel op te stijgen, koelt af en veroorzaakt daardoor neerslag. Hoe langer de wind uit dezelfde richting tegen deze barrière blijft waaien, hoe langer en zwaarder het sneeuwt (mits de lucht vochtig genoeg is). Andere voorbeelden waar men van een Schneeloch spreekt zijn Hochfilzen (O), Braunwald (Zw.) en Flaine (F).

De zuidkant van de Alpen heeft vooral sneeuw bij een zuidelijke aanvoer waarin vochtige lucht vanaf de Middellandse Zee tegen de Alpen botst. Voorbeelden hier zijn Madesimo, Arabba, het Ultental (allen I) en het Oostenrijkse Nassfeld (Karinthië).

Een noordelijke aanstroming komt over het algemeen wat vaker voor dan een vochtige zuidstroming waardoor de noordalpen over het algemeen sneeuwzekerder zijn dan bijvoorbeeld de Dolomieten. Daarentegen kan de sneeuwval - wanneer er eenmaal een goeie zuidstroming op gang is gekomen - in het zuiden wel een stuk intensiever uitvallen. Dat komt doordat de vaak iets minder koude lucht vanaf de Middellandse Zee meer vocht kan oppikken. Dan krijg je gebeurtenissen zoals op 31 januari 1986 toen in het Oostenrijkse Sillian 170cm in 24 uur tijd (!) omlaag kwam...