Laatste blogs | Reisverslag: Cindy naar Les Deux Alpes

  03 november 2009
Omschrijving
Reisverslag: Cindy naar Les Deux Alpes

Auteur: Saskia
Permanente link

Categorie: reisverslagen

Tags:
Reisverslag: Cindy naar Les Deux Alpes

Cindy, alias dhuizat, reageerde op mijn eerdere blogje over de weekendopeningen van afgelopen weekend dat ze al naar Les Deux Alpes geweest was dit weekend. Dat vraagt natuurlijk om een reisverslag en zie daar:

 

30 oktober – Les2Alpes -> ski op de gletsjer

 

Dit jaar valt de herfstvakantie van de Fransen een week eerder dan die van de Belgen. Toch profiteren we er van om een dagje gletsjerski in te lassen op vrijdag. Zoals altijd vrezen we de vele skiclubs die overal hun poortjes neerplanten. M.a.w. ofwel ga je super vroeg en ben je vroeg boven, ofwel wacht je een paar uur, waarna iedereen al boven is en je lekker op je gemak de lift kunt nemen.

 

Wij zijn skiërs die gaan voor de perfecte ondergrond en die is altijd het beste als je ’s morgens zo vroeg mogelijk naar boven gaat. Lekker hard en vers geprepareerd.

 

Opstaan om kwart na zes, ontbijtje om half zeven en om 7 uur de auto in. Alpe d’Huez – Les2Alpes is ongeveer 40 minuten (als er geen langzame vogel voor je zit op de weg). Om kwart voor acht staat er bij de kassa niemand voor ons. Handig, in een mum van tijd staan we in de rij tussen de bekende skiclubs. Heel Frankrijk en Italië zijn aanwezig. Gelukkig zijn we wat vroeg, de rij achter ons zwelt in een mum van tijd aan.

 

 

In de rij staan tussen skiclubs is een beetje als ‘oorlog voeren’. Vooral kleine Italiaanse kinderen slagen er telkens weer in om te duwen en te trekken dat je er scheel van ziet. Ik ben al lang geleden gestopt om lief te zijn tegen de ‘kindjes’. Ik heb ook betaald voor mijn skipas en ik wil ook graag in volgorde van de rij in de lift raken. Om acht uur gaat de lift open. Bij een gemiddeld popconcert wordt er minder geduwd en de rij wordt tegenhouden nadat onze rij door het duwen en trekken eigenlijk niet echt meer vooruit gaat. Italië tegen Frankrijk. Frankrijk wint uiteindelijk doordat de Italianen één van hun skiërs met hoofd en al tegen het controlepoortje duwen. Onze rij gaat vooruit en we lopen snel naar boven.

 

Na opnieuw wat duw en trek werk zitten we uiteindelijk in de Jandi Express. Oef!

 

Op de gletsjer wachten ons een stralende zon en mooi geprepareerde pisten. Ski’s aan en direct op de lift. De ganse dag was er bijna geen wachttijd aan de liften. Alle skiclubs (inmiddels ook Spanje gesignaleerd) namen snel een stuk van het domein in met poortjes. Vermits ze toch met minder waren dan op een gemiddelde zomerse skidag, bleef het gedeelte voor de toeristen behoorlijk groot. De sneeuw blijft mooi en lekker begaanbaar tot een uur of 2 in de namiddag. Na een lekkere maaltijd in het gletsjerrestaurant gaan we een kijkje nemen bij de snowboarders. Het Franse Olympische team is aan het trainen in de halfpipe. Op het einde van de halfpipe hebben ze een gigantische airbag geplaatst waardoor de boarders hun sprongen kunnen trainen zonder te moeten landen. Ze landen in de airbag, zodat ze zich echt kunnen concentreren op hun figuren in de lucht en nog geen rekening moeten houden met de landing. Het Franse team hoopt hierdoor op de Olympische Spelen in Vancouver betere en mooiere figuren te boarden dan de andere landen en aldus met enkele medailles terug naar huis te komen.

 

 

Na de halfpipe skiën we nog wat op en neer. Uiteindelijk nemen we de lift en gaan we terug naar beneden. We hebben heel erg veel geskied, mede ook doordat me nooit moesten wachten aan de liften. In de lift zit de skiclub van Montgenèvre. Leuke meisjes en een leuke trainer. Gelukkig maar, want na het tussenstation hangen we 20 minuten stil. Een beetje sfeer kon dus geen kwaad.

 

Moe maar voldaan stappen we uiteindelijk in onze auto om terug te rijden naar Alpe d’Huez. Een betere seizoensstart hadden we niet durven dromen. Laat de sneeuw nu maar komen!

 

Lees hier alle andere reisverslagen.

 

Wil je ook een reisverslag insturen? Dat kan! Graag zelfs! 


Wat moet je doen:

- Mail jouw geschreven verhaal naar saskia@snowrepublic.com.;

- Doe dit bijv. in Word, zonder opmaak.;

- Plaats er natuurlijk foto's bij. Het handigste is als je foto's op je profielpagina zet. Idem voor de filmpjes (bij voorkeur op YouTube);

- Ik plaats je verhaal hier in het blog. Je kunt dan jouw verhaal ook weer in je eigen blog en/of groep plaatsen;

- Als je meerdere keren op wintersport gaat, mag je natuurlijk alle reisverslagen insturen.

 

Hoe worden de reisverhalen beoordeeld?

- Dat doen de Republikanen in de eerste plaats zelf. We zullen per periode een poll in het leven roepen zodat iedereen kan stemmen op zijn/haar favo reisverslag;

- De members kunnen vervolgens op jouw verslag stemmen.

 

voeg dit artikel toe aan nujij.nl   voeg dit artikel toe aan ekudos.nl   voeg dit artikel toe aan reporter.msn.nl   voeg dit artikel toe aan geenredactie.nl   voeg dit artikel toe aan del.ico.us   voeg dit artikel toe aan digg.com   voeg dit artikel toe aan Igoogle

Reacties (2)

Terug naar SnowRepublic Blog
Snowzone
Snowzone schreef op 03 november 2009 om 14:06

Ik snowboard in de zomer wel eens een dagje op een gletsjer en inderdaad zijn die kleine kinderen van een skiclub verschrikkelijk wat betreft duwen en trekken. Over het algemeen is het in Europa een geduw en getrek in de lift rij. Wat dat betreft is Canada een verademing! Er is dan ook niemand, maar dan ook niemand, die daar staat te dringen. Zelfs niet als het erg druk is.
Saskia
Saskia schreef op 03 november 2009 om 16:28

@SnowZone: oh, dat lijkt me een verademing idd. Ik heb echt zo'n hekel aan die kinderen die denken dat de wereld van hen is. En het ergste is misschien nog wel de ouders: die laten 't gewoon gebeuren....

ZOEKEN



 

OVERIGE BLOGS

 
 
 
 
Volg SnowRepublic via Twitter
Aanbiedingen Wintersport Italie