Vorige week bivakkeerde ik een paar dagen met mijn twee zussen in het prachtige Landalpark "Hochmontafon" in Gargellen. Daarvandaan blogde ik al eerder een verslag. Vandaag het tweede en laatste gedeelte.

===============

Dag 2

Na een lange nacht in de heerlijke (echt heerlijke!) bedden van ons appartement begint de ochtend begint zoals die van gisteren. Dat betekent dus drukte in de douche en verse broodjes halen bij de receptie. Lekker, uitgebreid ontbijten! Zus 1 voelt zich niet helemaal fit en besluit nog even haar warme bed in te duiken. Zus 2 en ik gaan er dus met z’n tweeën op uit. Bij het aantrekken van de skischoenen blijkt echter een van haar schnallen de pijp aan Maarten te hebben gegeven. Zus 2 baalt als een stekker, want haar schoenen waren haar dierbaar. Helaas hebben ze bij de nabijgelegen sportwinkel ook geen goed nieuws; haar schoenen zullen de enkele reis richting de vuilnisbak moeten maken. Huren dus.

Daarna pakken we de auto en rijden binnen een kwartiertje naar Sankt Gallenkirch om daar de gondel (Valisera bahn, Grasjoch) richting het “grote gebied” te nemen. Ik zeg nog tegen zus 2 “volgens mij is deze gondel nog behoorlijk nieuw”om ons daarna over de pistekaart te buigen om de te volgen route uit te stippelen. Afdaling 40 moet het worden, zo besluiten we. Prima! Boven aangekomen pakken we meteen nog een gondel die ons richting de 2400 meter brengen. Als we uitstappen voelen we de kou (het is zeker -20 graden)  en nemen de enige piste die er is. Het blijkt echter niet de 40 te zijn, maar de 10. Uh…oké? Ook prima, toch? Heerlijke pistes, goed geprepareerd maar oh, oh wat is het koud. Als we weer beneden staan kijken we toch nog maar eens op de kaart. Uh…zus 2, we zitten totaal aan de verkeerde kant van berg. We lachen maar een beetje om onze eigen stommiteit en gaan nu helemaal naar beneden om wél de juiste gondel te nemen. Nu begrijpen we ook waarom de gondel er zo nieuw uit zag: hij ís ook nieuw. Deze nieuwe gondels vormen een nieuwe verbinding tussen Silvretta Nova en Hochjoch.

We skiën en boarden dat het een lieve lust is. Het weer is prachtig, het zicht prima en er zijn geen rijen bij de lift. De Hell’s Run (een skiroute met stukken met meer dan 50% verval) laten we echter toch maar aan anderen over.

Vanuit de gondel, zicht op St. Gallenkirch

Lawine onder de grondel

Prachtig uitzicht bovenaan piste 10 (waarvan wij dus dachten dat het de 40 was;-))

Mooi hè?

Omdat zus 1 ’s middags toch wil skiën besluiten we de lange afdaling naar beneden te nemen. Deze blauwe afdaling is maar liefst 12 kilometer lang met een hoogteverschil van zo'n 1700 meter en is heerlijk rustig. Na een maagvullende pizza nemen we de auto terug naar Gargellen om samen met zus 1 in Gargellen nog wat te skiën. Na het skiën pakken we opnieuw de auto om naar Sankt Gallenkirch om daar de après-ski te proeven. Hmmm, veel is het niet. Het is eigenlijk te koud om buiten te staan, ondanks de warmte palen. We bevinden ons in de Limo/Edelweiss Alm en binnen lijkt het wel of er een schoolreisje gaande is zo jong is het publiek. Nou vooruit maar, we doen het er maar mee en uiteindelijk is toch best gezellig. Echte après-skihits heb ik niet kunnen spotten; het was toch voornamelijk Michel Telo die er de dienst uit maakte.

De après-ski is in Montafon niet dampend en stampend

Na de après-ski is het natuurlijk tijd voor een goede maaltijd en dus zoeken we een leuk restaurant voor ons laatste avondmaal. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want het is overal vol (‘nein, leider nicht reserviert’). Boven in het dorpje Gortipohl vinden we een restaurant, Darfli,  waar we door een druk doende ober naar een tafeltje worden gedirigeerd. Dat bleek helaas van korte duur, want het blijkt dat we helemaal niet aan dat tafeltje mochten zitten. “Ja, maar deine Kollega hat gesagt……..”probeer ik nog. Het helpt niets en we worden zonder pardon de zaak uit gezet. Ik dreig nog over zijn restaurant op SnowRepublic te schrijven, maar ook dat mocht niet baten. Een beetje beduusd staan we in de kou. Wat nu? Met de ziel enigszins onder onze arm lopen we een pizzeria binnen en daar worden we hartelijk verwelkomd door een onvervalste Italiaan. Charmant en een tikje commercieel. Maar toch is het er gezellig en het eten smaakt er voortreffelijk!

Dag 3

Vandaag staat helaas alweer in het teken van vertrek. Dus ruimen we ons gezellige appartement op en pakken de spullen in. Maar we gaan vandaag nog skiën! Wederom pakken we de auto naar Sankt Gallenkirch. Daar wacht ons een behoorlijk onaangename verrassing. Daar waar we gisteren nog de auto konden parkeren (Valisera bahn) wordt de ruimte nu volledig ingenomen door zeker 50 touringcars. En helaas, de inhoud daarvan zien we bij de lift. Een enorme drukte die voornamelijk wordt veroorzaakt door de vele Duitsers die een dagje of weekendje in Montafon komen skiën. Logisch natuurlijk; het gebied ligt immers zeer dichtbij Duitsland. Maar ja, wij zijn er niet echt blij mee en krijgen Efteling visioenen om bij de gondel te komen. De wachttijd bedraagt vanaf hier 45 minuten. Tja.

Druk....Eftelinggevoel....

Boven aangekomen is het nog steeds druk en ook de pistes lijken net mierenhopen. Toch laten we ons er niet door weerhouden en genieten opnieuw van het mooie doch wederom koude weer en de goede pistes. Om kwart voor twaalf besluiten we alvast om te gaan lunchen. `Om de drukte voor te zijn`.  Uh…nou, schrijf dat maar op je buik. Mijn hemel wat een volk. Maar anderzijds: het is zo leuk om mensen te kijken die als een stroom ongecoördineerde mieren op hun skischoenen door het enorme restaurant banjeren.

Om de dag en deze shortbreak af te sluiten nemen we nogmaals de dalafdaling en genieten opnieuw! Daarmee komt een einde aan een paar heerlijke dagen.

Sneeuwkanonnenhangplek

Wij lossen (bijna) alles op!

-Sta je vast in de file? En dreigt het nog wel een uurtje of vier te duren? Knoop een gesprek aan met locals en zij leiden je de file uit. Probleem opgelost!

- Zus 2 was haar ski's kwijt. Blijkt dat een Belg ze meegenomen had. Net op het moment dat de schrik haar om het hart sloeg stond onze zuiderbuur er. Uhm...zijn eigen ski's leken voor geen meter op die van zus 2. Maar toch: Probleem opgelost!

- Ik vergeet mijn paspoort uit het appartement. Gelukkig zijn de schoonmaaksters bij Landal erg goed en kan ik vertrekken mét paspoort. Probleem opgelost!

- Opeens een raar geluid bij het rechter wiel van mijn auto. Wat is het? We kijken. Rijden. Nog een keer kijken. Remschijf? Lekke band? De oplossing: gewoon een bochtje maken dan valt de klomp ijs met steentjes er vanzelf uit. Probleem opgelost!

- Skischoen kaduuk, kan niet meer gemaakt worden. Gewoon huren dus.  Probleem opgelost!

- Zus 1 raakt haar zonnebril kwijt. Helaas niet meer teruggevonden. Probleem helaas niet opgelost :-(

Conclusies/Voors en Tegens

Voor
- Een prima gebied; zeker als je van niet te veel Nederlanders houdt;

- Door de aansluiting van Hochjoch en Silvretta heb je een superleuk en gevarieerd skigebied tot je beschikking;

- Gebied is geschikt voor de gemiddelde skiër; niet heel erg goed geschikt voor beginners;

- Voor skitours en skirouteliefhebbers een uitdagend gebied

- Sneeuwzeker;
- Niet zo duur als de iets verderop gelegen Sankt Anton en Ischgl;
- Het Landal park ligt aan de piste. 's Morgens je ski's aanklikken en gaan. De appartementen zijn ruim en gezellig. Nadeel is dat er geen lift is en geen wifi/internet in de appartementen;

- De appartementen zijn heerlijk schoon. Qua inventaris hoef je niets mee te nemen; alles is er;

- We konden tot aan het appartement skiën. (Mits de piste (6) niet gesloten is, zoals in ons geval);
- Relatief dichtbij Nederland; vanaf Utrecht in slechts acht uur te berijden. Ideaal voor een shortbreak of lang weekend.

Tegen

- Niet super kindvriendelijk (er zijn wel voldoende mogelijkheden hoor!);

- Weinig après-ski mogelijkheden;

- In het weekend kan het er zeer druk zijn omdat er veel dagjesmensen komen. Gevolg: lange wachtrijen bij de liften.

Lees hier deel 1 van mijn verslag naar Montafon

Gezichtsbedrog :-)

=============

Wil je ook je reisverslag delen met de rest van SnowRepublic? Je bent meer dan van harte welkom om je reisverslag in te sturen. Je kunt daarbij óók nog eens kans maken op een gave wintersportreis. Lees hier WAT die prijs is en WAT je moet doen om in aanmerking te komen

Lees hier alle andere reisverslagen