Moonvessen, alias Monica, je kent haar nog wel als de winnares van de 2e ronde reisverslagen, verbleef in de week van 9 tot en met 19 januari in Valloire. Ze was daar samen met man en zoon Bram. Hij beleefde daar een behoorlijk bizar ongeluk. Monica gaf mij toestemming om de blog die ze zelf hierover schreef hier te plaatsen.

Stel: Je bent 16 jaar, je wacht op je fun-ski's bij de stoeltjes lift tot je (trage) ouders ook de afdaling gedaan hebben en je weer met hen mee naar boven kunt in de lift. Niets vermoedend sta je te wachten, naast 2 mannen uit de UK. Je moeder is al bijna beneden, en kijkt naar waar je staat te wachten. Dan veranderd in een seconde de hele setting: er komt vanaf de linkerkant een man op ski's aan met een veel te hoge snelheid. Moeder ziet dit, maar jij staat gewoon nog te wachten bij de lift. Dan volgt het onvermijdelijke, 1 van de wachtende mannen vlakbij jou wordt omver geskied, die neemt zijn broer mee in de val en bij deze laatste vliegt een ski uit, recht omhoog.... naar jouw gezicht. De ski komt in je mond, langs de binnenkant van je lip, je lip klapt om en dan schampt de ski je gezicht nog. Uit een reflex klap je in elkaar op de grond, het bloed komt in grote hoeveelheden uit je mond. Bovenstaande gebeurde gistermiddag Bram tijdens onze vakantie in Valloire.

Er ontstaat een geruzie over wie de schuldige is, de man waarvan de ski in Bram zijn gezicht kwam stapt na sorry te hebben gezegd gewoon in de lift. De man die met grote snelheid aankwam (de hoofdschuldige) wijs ik aan, maar deze blijft ontkennen, deze loopt wel mee met ons (bram hevig bloedend) naar het kantoor van de lift. (Hij geeft dan kennelijk in het Frans ook door hoe de man er uit ziet waarvan de ski dit ongeval heeft veroorzaakt, hij wordt opgevangen boven aan de lift en naar beneden gestuurd om de aangifte in orde te maken.)

De piste dienst komt om de wond te bekijken, die trekt dezelfde conclusie als die ik ook al had gezien, dit moet gehecht worden. Dus naar het Cabinet Medical. De ski's laten we achter en gaan lopend naar de arts. Er zit een diepe snee in de binnenkant van Bram zijn bovenlip, waar hechtingen in moeten, er is pijn aan 1 tand, waar in NL een foto van gemaakt moet worden. Met de man van de piste dienst horen ze het verhaal met grote verbazing aan, wat heeft Bram geluk gehad, het had zoveel erger kunnen zijn...

Ik houd de lip vast als de arts de 3 hechtingen zet, Bram houd zich goed, het kan alleen zonder verdoving helaas. Als het klaar is komt de man van de piste dienst de kamer in met de man waarvan de ski in Bram zijn gezicht terecht kwam, we zijn behoorlijk verbaasd dat ze hem gevonden hebben, wij herkennen hem meteen, maar konden hem na het ongeval niet beschrijven. 

Dus volgt daarna nog de hele aangifte, die ik uit naam van Bram doe (ik ben de enige die de hele situatie gezien heeft) Uiteindelijk nog wat betalingen doen en dan gaan we bijkomen op een terras in Valmeinier, het hele gebeuren heeft 3 uur geduurd. Ik ben behoorlijk trillerig en de tranen zitten hoog, de film van wat ik heb gezien blijft zich afspelen in mn hoofd en ook wat het er had kunnen gebeuren komt regelmatig boven.  We gaan heel langzaam terug naar Valloire en gaan nog een keer de trillerige benen laten rusten in de zon. 

Aan de buitenkant weinig te zien, maar binnen in de mond een puinhoop (een dag later is de hele rechtkant van zijn gezicht dik en opgezwollen)