Gisteravond ontving ik een wel heel bijzonder reisverslag. Het komt uit Lech en je kent d'r vast wel.......Ga er maar eens voor zitten!

Zo, landgenoten, dan nu ook eens een reisverslagje van mijn hand. Ik zag dat jullie zo'n leuke wedstrijd hebben, daar doe ik graag aan mee. Alexander heeft natuurlijk volop geblogd toen we in Antartica waren en nu is het mijn beurt vanuit de kou verslag te doen. En koud is het hier zeker! En ik heb van de weerberichten van Roel (ik ben fan, ik lees ze elke dag) begrepen dat het morgen (=dinsdag) weer enorm gaat sneeuwen.

Na de afgelopen tijd hard te hebben gewerkt (ja, samen zijn met Plassterk is hard werken!), luizen- en voorleesmoeder te zijn geweest op de school van mijn kinderen was het tijd om lekker een weekje te ontspannen. En waar kan dat beter dan in het oude, vertrouwde Bariloche Lech. Dus hebben we op vrijdag de school gebeld en gezegd dat de kinderen ziek waren hebben we dispensatie gevraagd en vervolgens zijn we bepakt ben bezakt in het vliegtuig gestapt. Natuurlijk zat Wim-Lex aan de stuurknuppel, al moest ik 'm af en toe wel wakker schudden. Hij heeft natuurlijk ook hard gewerkt de laatste tijd. In Innsbruck aangekomen zijn we overgestapt. Op de heli. Die heeft ons keurig voor hotel Post afgezet.

Daar komen we al vijftig jaar. Ik natuurlijk niet. Nee, zeg ik zie er nog lang niet zo oud uit. Hoop ik. Wel mijn schoonmama, wijlen schoonpapa en hun ouders. Vrijdag hebben we de boel uit laten pakken en zijn we alvast de ski's gaan huren. Ja, wij huren gewoon onze ski's, heel makkelijk bij Skiset. Dan surft Alexander vanuit huis ff naar die site en legt ze gewoon voor ons vast. Dan gaan we hier in Lech naar de sportzaak en zeggen we dat we gereserveerd hebben onder de naam Van Buuren. Niemand die 't door heeft. Lachuh!

Wat is hier trouwens een hoop sneeuw gevallen zeg. Zoveel lag er in Antartica niet eens. Misschien een idee om wat van Lech daarheen te brengen? Anyway, het schijnt dat er veel kans op lawines is. Wim-Lex wil steeds off piste gaan, maar ik hou 'm tegen. Hij luistert nog wel, maar hoe lang nog?Wat ik trouwens ook voor elkaar gekregen heb is dat ie een helm ging dragen. Vorig jaar is ie nog behoorlijk hard gevallen op de piste. Hij wilde over een klein heuveltje springen, maar landde vervolgens op z'n koninklijke smoel gezicht. Dat was natuurlijk een beetje dom. Dus sindsdien is hij aan de helm. De kinderen trouwens ook hoor, maar nu ff voor de foto niet.

Gisteren was het tijd voor het jaarlijkse fotokwartiertje voor de pers. Ongeloofelijk wat die gasten een foto's maken. En waarvan? Om ze voor de gek te houden had ik ons expres in het rood gekleed. Al dat rood op de foto ziet er natuurlijk niet écht uit, hahaha. Beetje lachuh voor de camera, beetje met de kinderen op de foto. Ach, weet je, het is maar een kwartiertje en het betaalt natuurlijk prima. En nee, we hebben geen vragen beantwoord. Geen zin an. Tenslotte wist ik dat hier mijn reisverslag zou insturen, dus het was nergens voor nodig. Bovendien heb ik me mateloos geirriteerd aan de manier waarop fotografen en camera ploegen de aandacht van de meisjes probeerden te trekken. Er stond zelfs een ploeg die met ballonnen de aandacht probeerden te trekken. In Argentinie noemen we dat kinderlokken....Ze moeten vooral zo doorgaan, dan stoppen we helemaal met dit soort sessies!

Daarna zijn we weer lekker met onze koninklijke konten met de verwarmde stoeltjeslift naar boven gegaan. Even kijken of Alexander me bij kan houden. Not.

Ik heb hieronder wat fotootjes geplaatst, maar veel meer kun je hier vinden!

Vanzelfsprekend is dit reisverslag niet echt door Maxima geschreven. Het is een fictief en ludiek verhaal in het kader van de reisverslagenwedstrijd. De foto's zijn afkomstig van website van De Telegraaf en van Royalblog.nl. In dit reisverslag wordt ingegaan op actuele thema's in de wintersport: lawines, off piste, wel of niet op vrijdag vertrekken naar de wintersport, helmplicht, nieuwe liften, ski's huren/kopen, hoeveelheid sneeuw.