Ken je dat, dat heerlijke geluid van het aanklikken van je skischoenen op je bindingen. Aflopen vrijdag was het eindelijk weer zover, bijna zeven maanden na de seizoensafsluiting was het tijd voor de eerste sneeuw van het seizoen. En die sneeuw was verbazingwekkend goed.

Dankzij de inzet van alle beschikbare sneeuwkanonnen en verschrikkelijk veel manuren was Ischgl erin geslaagd om ruim 70 kilometer aan pistes te prepareren. En die pistes lagen er vrijwel perfect bij. Dat was dus – net als de seizoensopening van afgelopen jaar – weer een paar dagen puur genieten.

Om half één op de ski’s

05.00 uur melden op Schiphol stond in de uitnodiging. Nog even dubbel gecheckt of er echt vijf uur in de ochtend werd bedoeld, maar dat was het dus wel..De avond ervoor een hotel genomen in de buurt van Schiphol. Scheelt toch weer een uur slaap. En dat uurtje kun je wel gebruiken weet ik als ervaringsdeskundige qua skireisjes naar Ischgl.

Na een lichte vertraging op Schiphol werd uiteindelijk toch een super relaxte reis naar Innsbruck en van daaruit naar de ons hotel in Galtür. De strakke regie van de reisleiding zorgde ervoor dat we om half een de ski’s konden onderbinden en de kwaliteit van de pistes konden testen.Toch wel lekker dat vliegen naar de sneeuw. Zoals ik hierboven al aangaf was de sneeuw van uitzonderlijk hoge kwaliteit, met name door de temperatuur van net onder het vriespunt. En vanzelfsprekend scheen ook deze keer de zon weer volop. Wat regelen ze dat toch altijd goed in Ischgl..

Glühwein en een geweldig gezelschap

Vrijdagavond vroeg naar bed om zaterdag weer snel de Silvrettabahn te kunnen nemen voor een volle dag skiën. Een miniscuul wolkje af en toe op een overigens prachtige dag. Af en toe wat eten en drinken in een van de vele pisterestaurants zorgde ervoor dat we die 70 kilometer aan pistes met gemak konden verkennen en uiteindelijk de lekkerste pistes wel hadden ontdekt. Blijft toch heerlijk hoor die zwarte op de Palingkopf. Eigenlijk stond een persconferentie met Roxette op het programma, maar deze heb ik toch maar gecancelled om tot de schemering te kunnen genieten in de bergen. Afdalen tot in het dal was helaas nog niet mogelijk, maar de pistes waren goed genoeg om nog net de Mittelstations te bereiken.

Weer in het hotel aangekomen snel omgekleed in onze discopakken om volledig op te gaan in de jaren tachtig sferen van Roxette. Alhoewel de muziek van deze voormalige hitmachine niet echt tot mijn favorieten behoort, werd het toch nog een prima feest. Mede dankzij de Glühwein en een geweldig gezelschap. Na het concert met de gondel naar de Idalp voor een diner samen met de muzikanten van Roxette. Erg leuk om nu ook eens in het donker een gondel te nemen, helemaal met een warme Glühwein erbij. Zoals het hoort in Ischgl werd het nog een lange nacht in Ischgl, die uiteindelijk eindigde in de Trofana Arena. Gelukkig ging de wekker zondag pas om acht uur, dus toch nog drie uur kunnen slapen voor een laatste paar uren skiën in de brandende zon. De pistes voelden nog beter dan de dagen ervoor, waardoor we om 14.00 uur met een heerlijk gevoel afscheid konden nemen van de Silvretta Arena.

Kortom: zelf als de natuur wat steekjes laat vallen en er geen vlokje sneeuw valt weet Ischgl het weer helemaal waar te maken met prachtige ski-omstandigheden en een fantastisch feest.


Video: bekijk hier een videoverslag