Jippie! We hebben er weer een mooi reisverslag bij. Opnieuw is het Monica, alias Moonvessen, die met een prachtig verslag kwam. Ze ging met zoon en man naar Valloire. Lees hieronder haar verslag.

Valloire, 9-16 januari 2010

Dag 1

Deze week gaan we naar een, voor ons, nieuw ski gebied, Valloire/ Valmeinier. We gaan een midweek, dus 6 skidagen. We vertrekken al op zaterdag vroeg, omdat de weersvoorspellingen slecht zijn. We kunnen inderdaad het eerste uur niet harder dan 50 km/uur rijden, en dat schiet niet echt op als je naar Maastricht moet vanuit Duiven. Uiteindelijk komen we op wegen waar er goed te rijden is, en zijn we ruim op tijd in Maastricht. Even voor 22.00 uur komt de bus, we zijn weer eens de enige die instappen. Lekker ruim slapen, want er zitten maar 25 mensen in de bus. Na Najib Amhali vallen we goed in slaap en worden pas tegen de morgen wakker. We komen om 10 uur aan in Valloire, de bomen zitten onder de rijp en sneeuw, wat wel iets magisch geeft aan het hele plaatje. Skipassen krijgen we snel, en zo staan we om 11 uur op de piste. Het is ontzettend koud, we hebben veel kleren aan, en dat is wel nodig. We crossen lekker de ene na de andere piste af, helemaal op snelheid voelt het als -25, dus we zoeken regelmatig een hutje op om op te warmen, vooral handen en tenen moeten opgewarmd worden.

We zijn rond 16.00 uur terug en krijgen dan de sleutel van het appartement, in gebouw 5. De bagage krijgen we bijna in 1 keer lopen mee, en we zijn ook snel uitgepakt. Rob en ik gaan daarna naar de supermarkt, we lopen heen (en wat is het ontzettend koud!) en gaan met de bus terug. Halen dan meteen lakens en handdoeken op, en dan gaan we eten. Soep en noodles.

Dag 2,

9.15 uur staan we op de piste, het bord geeft -14 aan als temp. En dat is dus nog beneden, dat belooft wat voor boven. De bedoeling is om naar de andere kant (Valmeinier) te skiën, dat doen we aardig snel, ook vandaag moeten we regelmatig opwarmen in hutjes want het voelt als heel veel onder 0. We eten in de zon, uit de wind, buiten, dat is heerlijk!

Omdat de temp. zo laag is, houden ook de spieren het niet zo lang vol, we stoppen vanwege de kou al om 15.00 uur. We gaan daarna zwemmen (en dat water is koud, brrr) en dan snel naar de sauna en hammam en dat is even lekker bijkomen, en opwarmen vooral. Daarna gaan we naar het dorp met bus. Met de bus weer terug en dan eten in het appartement.

Dag 3,

Omdat we alle drie moe zijn, komen we langzaam op gang vanmorgen, we staan dus ook pas 9.30 uur bij de lift. De thermometer bij de lift geeft -11 aan, en dat scheelt dan toch al weer 3 graden met gister.  We gaan vandaag niet met een bepaald doel op pad, we gaan pistes zoeken die we nog niet hebben gedaan. Omdat het best weer koud is gaan we al snel een hutje opzoeken om op te warmen, we gaan als 1 van de weinigen niet buiten zitten, de zon is heerlijk, maar het is behoorlijk koud. Al snel zijn we bijgekomen en gaan we weer op pad, een hele steile sleeplift brengt ons op een bijzonder mooi punt, waar een prachtige afdaling volgt, het is heerlijk rustig, zoals alle dagen het geval is geweest. We gaan daarna weer een dal verder en ook daar doen we nieuwe pistes, we eten in het hutje waar we de eerste dag ook hebben gegeten, een hutje met on-Franse prijzen (voor 35 euro kunnen we alle drie warm eten (Tartiflette en Bram natuurlijk patat) en hebben we alle drie ook iets te drinken. (In ons appartement houden we het bij soep/ noodles en brood, we hoeven dan de deur niet meer uit en het is meer dan genoeg na de zware maaltijd die we bij de lunch doen). Prachtige piste aan de Valmeinier kant, blauw, en het gaat behoorlijk hard op veel stukken, ook hier weinig mensen op de pistes, en dus optimaal genieten. Langzaam aan volgen we de zon, dus we gaan een dal terug, daar vinden we voor onze middagstop een hutje waar we in de zon kunnen genieten van onze vin-chaud (Bram een biertje), uit de wind is het heerlijk, vandaag werd het ook niet zo koud als gister, waardoor we dus ook veel langer kunnen doorgaan. Het pad waarmee we de aansluiting naar Valloire vinden hebben we de wind in de rug en missen daardoor Bram, die volgt iets later. Voor morgen wordt er sneeuw voorspelt en bij de laatste afdalingen voelen we ook dat de wind toeneemt en het ander weer lijkt te worden.

Als we terug komen gaat Bram even met de bus naar het dorp even wat boodschappen halen, en wij gaan opwarmen.

Dag 4

We zijn weer net voor de wekker wakker, het is buiten nog te donker om te zien of het sneeuwt, dus gewoon gaan douchen en aankleden. Dan is het wat lichter en zien we snow-showers, het sneeuwt lichtjes, maar we zien ook al dat het zicht slecht is. We komen maar langzaam aan op gang, Rob is moe, Bram en ik lezen een spannend boek en we hoeven nog niet zo nodig de sneeuw in. Uiteindelijk staan we pas 10.30 uur op de piste, de thermometer geeft +3 aan, een verschil van maar liefst 11 graden, en dat is te voelen. Het sneeuwt maar lichtjes en het zicht valt erg mee. We gaan dus toch lekker ver het gebied in en doen weer lekkere afdalingen, veelal brede paden, zo voelt het. Uiteindelijk de lange blauwe richting Valmeinier 1800, en toen verder omhoog, daar komen we in de mist en daar houden we alle drie niet van. Het is dan tijd om te gaan eten, dus snel een hutje opgezocht. Daar eten we spaghetti/ croque monsier en een crêpe toe. De terugtocht gaat lastiger, het zicht is minder en het sneeuwt een stuk harder (geen showers meer maar echte sneeuw) Vooral de rode pistes zijn geen pretje, met de sneeuw hopen die nu ontstaan. Uiteindelijk zijn we rond 15.00 bij het hutje langs de Selles en nemen we daar nog een Vin Chaud pauze, we komen zonder problemen bij het appartement terug. Tijd om te lezen en op te warmen in bad.

Bram haalt nog even boodschappen in het dorp met de bus.

Dag 5

Vandaag doen we ook weer rustig aan ’s morgens. Het ziet er niet koud uit, maar we kleden ons wel op kou. (de lange onderbroeken hebben we deze week nog geen dag thuis gelaten). Rob en ik gaan met de lift omhoog en voelen meteen dat het koud is, maar vooral: het waait en dat maakt nog kouder. Bram ontmoeten we bij de cabine lift, hij is al een paar keer naar beneden geweest. We gaan dan verder omhoog, bij de eerste lift is de wind 15 km/uur, een lift die nog hoger gaat geeft aan dat er extreme wind is: 30 km/uur, en dat hebben we geweten! In de lift weet je niet meer hoe je moet gaan zitten om de snijdende wind te omzeilen, boven gekomen is het inderdaad extreem, snijdende sneeuw in je gezicht en in je ogen. Hoe we uiteindelijk beneden komen weten we niet, maar we besluiten eerst maar eens te gaan eten, dit is niet echt voor je plezier buiten zijn. (we zijn ook helemaal alleen op de pistes) Tijdens het eten wordt er veelvuldig zorgelijk naar buiten gekeken aan de kant waar wij zitten, er komen donkere wolken onze kant op. Buiten gekomen voelen we de wind, de kou en de snijdende sneeuw, we besluiten terug te gaan naar het appartement, het is dan pas 14.00 uur, maar dit is niet skiën voor je lol meer. Als we in het dal komen is de wind weg en is er van extreme omstandigheden niets meer te merken, toch gaan we terug, we weten als we weer naar boven gaan, we weer met de wind moeten dealen.

Dag 6

Na de inpak rituelen zijn we al weer vroeg op pad, het is windstil, de wolken zijn aan openbreken en de zon komt er ook al bij. Het is +3 en Bram zegt vele malen dat t een perfecte dag wordt vandaag. We gaan een aantal keer de zwarte piste bij Valloire naar beneden, we zijn alleen en het gaat als een speer. We gaan daarna weer richting Valmeinier, de pistes liggen er super bij en het skiën gaat heerlijk. Met het warme zonnetje op je gezicht voelt het net even wat anders dan -25.

Het gaat allemaal super goed totdat zoon Bram een ski in zijn mond krijgt (zie http://www.snowrepublic.com/blog/reisverslagen/1206/Bizar_ongeluk_van_zoon_SnowRepublican.html) dan is de lol er wel heel erg vanaf. Na een hapje eten (zacht eten voor Bram, niet te zuur, niet te scherp en vooral niet hard) gaan we richting Valloire terug, we doen alle drie heel rustig aan, en zijn erg op ons hoede merken we, een ongeluk zit in een klein hoekje zo is wel gebleken.

We zijn op tijd terug, gaan ons rustig omkleden en dan met de bus naar het dorp, daar eten we wat en dan weer terug naar het appartement, waar we na even wachten onze bus in kunnen. Gelukkig hebben we weer alledrie een eigen bank, dus lekker veel ruimte en slapen we ook weer goed.

Om 7 uur zijn we in Maastricht terug.

Videoclip van deze skiweek:

Samengevat:

· hebben we maar 1 dag sneeuw gehad

· waren de temperaturen deze week wel heel erg laag (je op de kou kleden was niet meer mogelijk)

· was het extreem rustig op alle pistes

· is het een klein ski gebied

· als je flink doorskiet, heb je na 2 dagen alles wel gezien

· waren er heel veel groene pistes

· vond zoon Bram de vele paden op zn snowboard niet echt leuk

· lagen de pistes er geweldig bij de hele week, perfecte sneeuw

· is Valloire een heel leuk dorpje

· Konden zelfs de hutjes op de piste hun binnentemperatuur niet hoog krijgen door de extreme koud buiten

· Hadden wij een prachtig (groot en luxe) appartement

· Kostte deze 6 dagen skiën voor 3 personen, incl bus, skipas voor 6 dagen en appartement ons maar 739 euro

------------------------------------

Stuur óók je reisverslag in!!

Wil je ook kans maken op een mooie prijs? Stuur dan snel je reisverslag in. Kijk hier hoe dat moet.